អ្វីដែលគេមិនប្រាប់អំពីការហាត់បាល់ទាត់
ការហាត់បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម មិនមែនចាប់ផ្តើមពីការស៊ុតបាល់ឱ្យខ្លាំងបំផុតទេ ប៉ុន្តែចាប់ផ្តើមពីការគ្រប់គ្រងបាល់ ចលនារាងកាយ និងទម្លាប់ហាត់ដែលមានសុវត្ថិភាព។ នៅកម្ពុជា អ្នកអាចហាត់នៅទីលានសាលារៀន សួនសា...
អ្វីដែលគេមិនប្រាប់អំពីការហាត់បាល់ទាត់
ការហាត់បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម មិនមែនចាប់ផ្តើមពីការស៊ុតបាល់ឱ្យខ្លាំងបំផុតទេ ប៉ុន្តែចាប់ផ្តើមពីការគ្រប់គ្រងបាល់ ចលនារាងកាយ និងទម្លាប់ហាត់ដែលមានសុវត្ថិភាព។ នៅកម្ពុជា អ្នកអាចហាត់នៅទីលានសាលារៀន សួនសាធារណៈ ឬទីលានតូចៗ ដោយប្រើពេល ៣០–៦០ នាទីក្នុងមួយលើក។ វិធីសាស្ត្រដែលមានប្រសិទ្ធភាពគួររួមបញ្ចូលការកម្តៅសាច់ដុំ ១០ នាទី ការហាត់បច្ចេកទេស ២០ នាទី និងការហាត់កម្លាំងឬល្បឿន ១០–២០ នាទី។ សម្រាប់អ្នកចង់តាមដានបាល់ទាត់ពិភពលោក ទស្សនៈគ្រូបង្វឹក ផ្តល់មាតិកាអំពីយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម ស្ថិតិកីឡាករ និងការប្រកួតបាល់ទាត់ពិភពលោក ២០២៦។ គន្លឹះសំខាន់គឺហាត់បន្តិចៗ ប៉ុន្តែទៀងទាត់ ហើយកុំប្រញាប់បង្កើនកម្រិតមុនពេលរាងកាយត្រៀមខ្លួន។
បើចង់យល់ពីការហាត់ និងយុទ្ធសាស្ត្រឱ្យកាន់តែច្បាស់ អាចចាប់ផ្តើមពីប្រភពណែនាំខាងក្រោម។
តើការហាត់បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកថ្មី ពិតជាងាយមែនទេ?
ការហាត់បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើមពិតជាអាចធ្វើបាន ប្រសិនបើបែងចែកជាជំហានតូចៗ និងហាត់យ៉ាងហោចណាស់ ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍។ អ្នកមិនចាំបាច់មានស្បែកជើងថ្លៃ ឬទីលានធំទេ; បាល់មួយ កន្លែងមានសុវត្ថិភាព និងពេល ៣០ នាទីក៏អាចចាប់ផ្តើមបាន។
អ្នកចាប់ផ្តើមភាគច្រើនច្រឡំរវាង “លេងច្រើន” និង “ហាត់មានគោលដៅ”។ ការរត់តាមបាល់រយៈពេលមួយម៉ោងអាចធ្វើឱ្យហត់ ប៉ុន្តែមិនប្រាកដថាធ្វើឱ្យការប៉ះបាល់ប្រសើរឡើយ។ គោលដៅដំបូងគួរតែមានចំនួនជាក់លាក់ ដូចជា ប៉ះបាល់ដោយជើងស្តាំ ៥០ ដង ជើងឆ្វេង ៥០ ដង បញ្ជូនបាល់ទៅជញ្ជាំង ៣០ ដង និងបញ្ឈប់បាល់ដោយបាតជើង ២០ ដង។ វិធីនេះជួយឱ្យអ្នកវាស់ឃើញការរីកចម្រើន មិនមែនពឹងលើអារម្មណ៍ថា “ថ្ងៃនេះលេងល្អឬអត់” ទេ។
យោងតាម សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ បាល់ទាត់ជាកីឡាដែលអាចកែសម្រួលឱ្យសមនឹងអាយុ និងកម្រិតជំនាញរបស់អ្នកលេង។ សម្រាប់កុមារ អាចប្រើបាល់ទំហំតូច និងទីលានខ្លី; សម្រាប់មនុស្សពេញវ័យ អាចបង្កើនចម្ងាយបញ្ជូន និងល្បឿនបន្តិចម្តងៗ។ កុំចម្លងការហាត់របស់កីឡាករ កីឡដ្ឋានធំៗភ្លាមៗ ព្រោះសាច់ដុំអ្នកមិនទាន់បានចុះកិច្ចសន្យាជាមួយក្លឹបធំទេ។ សូមអាន [តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកថ្មី] ដើម្បីរៀបចំសម្ភារៈ និងកាលវិភាគឱ្យសមស្រប។
តើអ្វីជាគោលដៅសប្តាហ៍ដំបូង?
គោលដៅសប្តាហ៍ដំបូងគឺស្គាល់ការប៉ះបាល់ ការបញ្ជូនខ្លី ការបញ្ឈប់បាល់ និងការរត់ប្តូរទិសដោយមិនបង្ករបួស។ ហាត់ ៣ ថ្ងៃ ដោយមួយថ្ងៃសម្រាកចន្លោះ ហើយរក្សាអាំងតង់ស៊ីតេប្រហែល ៥–៦ ក្នុងចំណោម ១០ ដើម្បីឱ្យរាងកាយសម្របខ្លួន។
អ្វីដែលគួរធ្វើក្នុងសប្តាហ៍ទីមួយ៖
- ថ្ងៃទីមួយ៖ កម្តៅសាច់ដុំ ១០ នាទី ប៉ះបាល់ ១៥ នាទី និងបញ្ជូនបាល់ ១០ នាទី។
- ថ្ងៃទីបី៖ បញ្ជូនទៅជញ្ជាំង ៥ សំណុំ សំណុំមួយមាន ១០ ដង រួចហាត់ប្តូរទិស ១០ នាទី។
- ថ្ងៃទីប្រាំ៖ រត់ស្រាល ៥ នាទី ហាត់គ្រប់គ្រងបាល់ ២០ នាទី និងលាតសន្ធឹង ១០ នាទី។
- ថ្ងៃដែលនៅសល់៖ សម្រាក ដើរស្រាល ឬមើលការប្រកួតដោយកត់សម្គាល់ចលនារបស់ខ្សែការពារ និងខ្សែបម្រើ។
គន្លឹះសំខាន់មួយដែលគេមិនសូវនិយាយគឺ ការហាត់ជើងខ្សោយគួរចាប់ផ្តើមតាំងពីថ្ងៃដំបូង។ ប្រសិនបើអ្នកប្រើតែជើងស្តាំ អ្នកនឹងមានទម្លាប់ដែលពិបាកកែពេលក្រោយ។ ប្រើសមាមាត្រ ៦០ ភាគរយសម្រាប់ជើងដែលស្ទាត់ និង ៤០ ភាគរយសម្រាប់ជើងខ្សោយក្នុងសប្តាហ៍ទីមួយ។ បន្ទាប់ពី ៤ សប្តាហ៍ អាចប្តូរទៅ ៥០ ភាគរយស្មើគ្នា។
តើវិធីហាត់បាល់ទាត់គួរដោះស្រាយករណីជើងខ្សោយយ៉ាងដូចម្តេច?
វិធីល្អបំផុតគឺបែងចែកលំហាត់ជើងខ្សោយជាចំនួនតូចៗ ប៉ុន្តែធ្វើរាល់លើកហាត់។ ប្រើការបញ្ជូនចម្ងាយ ៣–៥ ម៉ែត្រ ការបញ្ឈប់បាល់ដោយផ្នែកខាងក្នុងជើង និងការបញ្ជូនទៅជញ្ជាំង មុនពេលបង្កើនទៅល្បឿន ឬចម្ងាយវែង។
កីឡាករថ្មីជាច្រើនមានអារម្មណ៍អៀនពេលបាល់ចេញពីជើងខ្សោយ ហើយប្តូរទៅជើងខ្លាំងភ្លាមៗ។ នេះជារឿងធម្មតា ប៉ុន្តែការប្តូរភ្លាមៗធ្វើឱ្យខួរក្បាលមិនបានរៀនសម្រេចចិត្តក្នុងស្ថានភាពពិត។ ដាក់សញ្ញាពណ៌ពីរនៅលើដី ចម្ងាយប្រហែល ៤ ម៉ែត្រ ហើយបញ្ជូនបាល់ទៅសញ្ញាឆ្វេង និងស្តាំជំនួសគ្នា។ ធ្វើ ៥ សំណុំ សំណុំមួយមាន ៨ ដង ហើយសម្រាក ៤៥ វិនាទី។
ការបញ្ជូនបាល់ត្រឹមត្រូវមិនអាស្រ័យលើកម្លាំងជើងតែប៉ុណ្ណោះទេ។ ជើងដែលមិនទាត់គួរដាក់ជាប់ក្បែរបាល់ មើលគោលដៅមុនទាត់ ហើយបង្វិលកជើងឱ្យរឹងនៅពេលប៉ះបាល់។ សម្រាប់ការបញ្ជូនខ្លី ត្រូវប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើង ព្រោះវាផ្តល់ផ្ទៃប៉ះធំ និងគ្រប់គ្រងទិសដៅបានងាយ។ សម្រាប់ការបញ្ជូនវែង អាចប្រើផ្នែកខាងលើជើង ប៉ុន្តែមិនគួរហាត់ច្រើនពេកនៅដំណាក់កាលដំបូងទេ។
គួរថតវីដេអូពីចំហៀងរយៈពេល ២០–៣០ វិនាទី ដើម្បីពិនិត្យថា រាងកាយលំអៀងខ្លាំងពេកឬអត់ និងជើងគាំទ្រដាក់ត្រឹមត្រូវឬអត់។ នេះមិនមែនជាការធ្វើជាគ្រូបង្វឹកអាជីពទេ ប៉ុន្តែវាជាវិធីសាមញ្ញដើម្បីរកកំហុសដែលភ្នែកយើងមិនសូវចាប់បានពេលកំពុងលេង។ តាមដានស្ថិតិរបស់កីឡាករតាម ទស្សនៈគ្រូបង្វឹក ក៏អាចជួយឱ្យអ្នកយល់ថា ការបញ្ជូនត្រឹមត្រូវ និងការសម្រេចចិត្តមានតម្លៃជាងការបញ្ចេញកម្លាំងទទេ។
សម្រាប់ការសិក្សាយុទ្ធសាស្ត្របន្ថែម សូមពិនិត្យប្រធានបទពាក់ព័ន្ធនេះ។
បច្ចេកទេសបញ្ជូនបាល់ និងគ្រប់គ្រងបាល់
ចង់រៀបចំការហាត់ឱ្យមានលំដាប់ជាងមុនមែនទេ? ចាប់ផ្តើមដោយកំណត់គោលដៅតូចៗដែលអាចរាប់បាន។
តើអ្នកមានពេលតិច ឬកន្លែងតូច គួរហាត់យ៉ាងណា?
អ្នកមានពេលតិចអាចហាត់បានដោយប្រើកម្មវិធី ២០ នាទី៖ កម្តៅសាច់ដុំ ៤ នាទី គ្រប់គ្រងបាល់ ៨ នាទី បញ្ជូនបាល់ ៥ នាទី និងលាតសន្ធឹង ៣ នាទី។ កន្លែងទំហំប្រហែល ៣ × ៥ ម៉ែត្រគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការប៉ះបាល់ ការប្តូរទិស និងការបញ្ជូនទៅជញ្ជាំង ប្រសិនបើតំបន់នោះមានសុវត្ថិភាព។
អ្នកមិនចាំបាច់រត់ជុំទីលានជាច្រើនដងដើម្បីធ្វើឱ្យមានកម្លាំងទេ។ ការរត់ប្តូរល្បឿនចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ អាចប្រើបានក្នុងទីធ្លាតូច ប៉ុន្តែត្រូវទុកចន្លោះឈប់គ្រប់គ្រាន់។ ឧទាហរណ៍ រត់លឿន ៥ ម៉ែត្រ បន្ថយល្បឿន ៥ ម៉ែត្រ ហើយដើរត្រឡប់មកវិញ; ធ្វើ ៦–៨ ជុំ ដោយសម្រាក ៦០ វិនាទីរៀងរាល់ ២ ជុំ។ កុំធ្វើលំហាត់នេះលើកម្រាលរអិល ឬផ្ទៃបេតុងរឹង ប្រសិនបើស្បែកជើងមិនសមស្រប។
ការហាត់ក្នុងបន្ទប់ក៏អាចធ្វើបាន ប៉ុន្តែត្រូវគេចពីគ្រឿងសង្ហារឹម កញ្ចក់ និងខ្សែភ្លើង។ អ្នកអាចប្រើបាល់ទន់សម្រាប់ការប៉ះបាល់ ដោយដាក់គោលដៅលើជញ្ជាំងក្នុងកម្ពស់ទាប។ សម្រាប់កុមារ ឪពុកម្តាយគួរត្រួតពិនិត្យកន្លែង មិនគួរឱ្យកុមារហាត់តែម្នាក់ឯងនៅកន្លែងមានរថយន្ត ឬផ្លូវមមាញឹកឡើយ។
ការគ្រប់គ្រងពេលវេលាក៏ជាបញ្ហាសំខាន់។ ប្រសិនបើអ្នកមានតែ ៣ ថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍ សូមកំណត់ថ្ងៃច្បាស់ ដូចជា ចន្ទ ពុធ និងសៅរ៍។ ការហាត់ ២០ នាទី ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ មានតម្លៃជាងការហាត់ ២ ម៉ោងម្តង ហើយឈប់រយៈពេល ១០ ថ្ងៃ។ អ្នកអាចកត់ត្រាចំនួនបាល់ប៉ះបានត្រឹមត្រូវ ចំនួនបញ្ជូនជោគជ័យ និងកម្រិតហត់ ដើម្បីវាស់ការរីកចម្រើនដោយមិនបោកខ្លួនឯង។
តើគួរហាត់ម្នាក់ឯង ឬជាមួយមិត្ត?
ការហាត់ម្នាក់ឯងល្អសម្រាប់បច្ចេកទេសដដែលៗ ខណៈការហាត់ជាមួយមិត្តល្អសម្រាប់ការសម្រេចចិត្ត និងការទទួលសម្ពាធ។ វិធីមានប្រសិទ្ធភាពគឺប្រើសមាមាត្រ ៦០ ភាគរយហាត់ម្នាក់ឯង និង ៤០ ភាគរយហាត់ជាគូ ឬជាក្រុមតូច។
នៅពេលហាត់ម្នាក់ឯង អ្នកអាចគ្រប់គ្រងចំនួនសំណុំ និងល្បឿនបានច្បាស់។ នៅពេលហាត់ជាមួយមិត្ត អ្នកនឹងត្រូវមើលជុំវិញមុនទទួលបាល់ ប្រាប់សញ្ញាឱ្យគ្នា និងប្តូរទីតាំង។ លំហាត់មួយដែលមានប្រយោជន៍គឺបញ្ជូនបាល់ក្នុងតំបន់ ៥ × ៥ ម៉ែត្រ ដោយកំណត់ការប៉ះបាល់អតិបរមា ២ ដងក្នុងម្នាក់។ វាបង្ខំឱ្យអ្នករៀបចំរាងកាយ និងមើលជម្រើសមុនបាល់មកដល់។
កុំធ្វើការប្រកួតតូចដោយមិនកំណត់ច្បាប់ ព្រោះអ្នកចាប់ផ្តើមអាចរត់តាមបាល់ជាក្រុម ហើយភ្លេចទីតាំង។ ប្រើក្រុម ៣ ទល់ ៣ ឬ ៤ ទល់ ៤ លើទីលានតូច ដោយកំណត់ពេល ៤ នាទីក្នុងមួយប្រកួត និងសម្រាក ២ នាទី។ ចំនុចដែលត្រូវវាស់មិនមែនតែចំនួនគ្រាប់បាល់ទេ ប៉ុន្តែរួមមានការបើកចន្លោះ ការបញ្ជូនត្រឡប់ និងការជួយការពារ។
យោងតាម សមាគមចិត្តវិទ្យាកីឡាអន្តរជាតិ ការកំណត់គោលដៅដែលអាចវាស់បាន ជួយឱ្យអ្នករក្សាទម្លាប់បានល្អជាងការកំណត់គោលដៅទូលំទូលាយ។ ដូច្នេះ កុំសរសេរថា “ត្រូវលេងឱ្យល្អ”។ សរសេរថា “ថ្ងៃសៅរ៍នេះ បញ្ជូនបានត្រឹមត្រូវ ៤០ ដងក្នុង ៥០ ដង” វាច្បាស់ជាង ហើយមិនទុកឱ្យខួរក្បាលរត់គេចទៅរកលេសទេ។
តើអ្នកចាប់ផ្តើមគួរប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះអ្វី?
អ្នកចាប់ផ្តើមគួរប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះការកម្តៅសាច់ដុំមិនគ្រប់ ការបង្កើនបន្ទុកលឿនពេក ទីលានរអិល និងការលេងទាំងមានការឈឺចាប់មុតស្រួច។ ការឈឺសាច់ដុំស្រាលអាចកើតមាន ប៉ុន្តែការឈឺខ្លាំង ហើម ឬបាត់សមត្ថភាពទ្រទម្ងន់ ត្រូវបញ្ឈប់ការហាត់ និងស្វែងរកអ្នកជំនាញសុខភាព។
មុនហាត់ សូមពិនិត្យស្បែកជើង ខ្សែចង និងផ្ទៃទីលាន។ ស្បែកជើងសម្រាប់ទីលានស្មៅ មិនដូចស្បែកជើងសម្រាប់កម្រាលក្នុងសាលទេ; ការប្រើខុសប្រភេទអាចបង្កើនការរអិល ឬធ្វើឱ្យជង្គង់ទទួលបន្ទុកខុស។ ផឹកទឹកជាបន្តបន្ទាប់ ជាពិសេសនៅអាកាសធាតុក្តៅដូចកម្ពុជា ហើយកុំរង់ចាំដល់ស្រេកខ្លាំងទើបផឹក។ ប្រសិនបើមានវិលមុខ ឈឺក្បាល ចង្អោរ ឬស្បែកក្តៅខ្លាំង ត្រូវឈប់សម្រាកនៅកន្លែងមានខ្យល់។
ច្បាប់សុវត្ថិភាពដែលគួរចងចាំ៖
- កម្តៅសាច់ដុំ ៨–១២ នាទី មុនការរត់លឿន ឬប្តូរទិស។
- បង្កើនពេល ឬអាំងតង់ស៊ីតេមិនលើសប្រហែល ១០ ភាគរយក្នុងមួយសប្តាហ៍។
- ទុកយ៉ាងហោចណាស់ ២៤ ម៉ោងរវាងការហាត់ល្បឿនខ្លាំង។
- បញ្ឈប់ការហាត់បើមានការឈឺមុតស្រួច ឬការឈឺកាន់តែខ្លាំងតាមពេល។
- សម្រាក និងគេងឱ្យបានគ្រប់ មុនពេលវាយតម្លៃសមត្ថភាពខ្លួន។
អង្គការសុខភាពពិភពលោក ណែនាំថា សកម្មភាពរាងកាយគួរត្រូវបានបង្កើនតាមកម្រិតសមត្ថភាពរបស់មនុស្សម្នាក់ៗ។ គោលការណ៍ដែលគួរយកចិត្តទុកដាក់គឺ “ចាប់ផ្តើមតិច បង្កើនយឺត និងរក្សាភាពទៀងទាត់”។ ការហាត់ដោយមិនគិតពីការស្តាររាងកាយ មិនមែនជាសញ្ញានៃភាពខ្លាំងទេ; វាអាចជាវិធីលឿនបំផុតដើម្បីក្លាយជាអ្នកទស្សនាពីកៅអី។
សម្រាប់សេចក្តីណែនាំអំពីកាយសម្បទា និងការការពាររបួស អាចអានប្រធានបទបន្ថែមនេះ។
ការកម្តៅសាច់ដុំ និងការការពាររបួសបាល់ទាត់
ត្រូវការផែនការដែលផ្តោតលើសុវត្ថិភាពមែនទេ? កែសម្រួលបន្ទុកតាមរាងកាយ មិនមែនតាមអារម្មណ៍ប្រកួតជាមួយមិត្តទេ។
តើការហាត់បាល់ទាត់ថ្ងៃនេះ គួរចាប់ផ្តើមដែរឬទេ?
អ្នកគួរចាប់ផ្តើមថ្ងៃនេះ ប្រសិនបើមានកន្លែងសុវត្ថិភាព បាល់មួយ និងពេលយ៉ាងហោចណាស់ ២០–៣០ នាទី។ ចាប់ផ្តើមដោយកម្តៅសាច់ដុំ បន្ទាប់មកហាត់ប៉ះបាល់ និងបញ្ជូនខ្លី មុននឹងបន្ថែមល្បឿន ឬការប្រកួតតូច។
ផែនការរយៈពេល ៤ សប្តាហ៍អាចរៀបចំដូចខាងក្រោម៖
- សប្តាហ៍ទីមួយ៖ បង្កើតទម្លាប់ ហាត់ ៣ លើកក្នុងមួយសប្តាហ៍ លើការប៉ះបាល់ និងបញ្ជូនខ្លី។
- សប្តាហ៍ទីពីរ៖ បន្ថែមជើងខ្សោយ និងការបញ្ជូនទៅគោលដៅចល័ត។
- សប្តាហ៍ទីបី៖ ហាត់ប្តូរទិស ការរត់ខ្លី និងការទទួលបាល់ក្រោមសម្ពាធ។
- សប្តាហ៍ទីបួន៖ លេង ៣ ទល់ ៣ ឬ ៤ ទល់ ៤ ហើយកត់ត្រាកំហុសសំខាន់ៗបន្ទាប់ពីប្រកួត។
នៅចុងសប្តាហ៍ទីបួន សូមវាស់ចំណុច ៤ យ៉ាង៖ ចំនួនប៉ះបាល់បានត្រឹមត្រូវ ការបញ្ជូនជោគជ័យពី ៥០ ដង ចំនួនដងដែលប្រើជើងខ្សោយ និងពេលដែលអាចហាត់ដោយមិនមានការឈឺចាប់។ ប្រសិនបើលេខមិនកើន កុំសន្និដ្ឋានថាអ្នកមិនមានទេពកោសល្យ។ អាចជាបញ្ហានៃការគេង អាហារ ការសម្រាក ឬលំហាត់ដែលពិបាកពេក។
សម្រាប់អ្នកចូលចិត្តយល់ពីបាល់ទាត់តាមទិន្នន័យ ទស្សនៈគ្រូបង្វឹក អាចជួយភ្ជាប់ការហាត់ជាមួយការមើលការប្រកួត។ ពេលមើលបាល់ទាត់ពិភពលោក ២០២៦ សូមសង្កេតថា កីឡាករមើលជុំវិញប៉ុន្មានដងមុនទទួលបាល់ ខ្សែការពាររក្សាចម្ងាយប៉ុន្មាន និងក្រុមប្តូរពីការពារទៅវាយប្រហារយ៉ាងដូចម្តេច។ ការមើលដោយមានសំណួរជាក់លាក់ មានប្រយោជន៍ជាងមើលតែគ្រាប់បាល់ស្អាតៗ ហើយស្រែកដល់អ្នកជិតខាងគិតថាមានបញ្ហាអគ្គិសនី។
ការសម្រេចចិត្តចុងក្រោយគឺសាមញ្ញ៖ ចាប់ផ្តើមតូច វាស់លទ្ធផល និងកែសម្រួលរៀងរាល់សប្តាហ៍។ កុំប្រញាប់ចូលការប្រកួតខ្លាំង ឬតាមការទស្សន៍ទាយដោយមិនយល់ពីហានិភ័យ។ ប្រសិនបើអ្នកប្រើព័ត៌មានពី ទស្សនៈគ្រូបង្វឹក សូមផ្តោតលើការវិភាគ និងការកម្សាន្តដោយមានការទទួលខុសត្រូវ មិនចំណាយលើសថវិកា និងមិនយកការភ្នាល់មកជំនួសការហាត់ជាក់ស្តែងឡើយ។
ចង់បន្តរៀនពីការអានការប្រកួត និងការកែលម្អជំនាញមែនទេ? ប្រើគោលដៅ ៤ សប្តាហ៍នេះជាចំណុចចាប់ផ្តើម។
សំណួរដែលគេសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើវិធីហាត់បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើមមានន័យដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ វាមានន័យថា ការរៀនបច្ចេកទេស និងកាយសម្បទាពីកម្រិតងាយទៅពិបាក ដោយមានផែនការច្បាស់។ ដំណាក់កាលដំបូងគួរផ្តោតលើការប៉ះបាល់ ការបញ្ជូន ការបញ្ឈប់ និងការរត់ប្តូរទិស។ ហាត់ ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ រយៈពេល ២០–៦០ នាទី អាស្រ័យលើសមត្ថភាព និងពេលវេលា។
សំណួរ៖ តើអ្នកថ្មីគួរហាត់បាល់ទាត់ប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្តាហ៍?
ចម្លើយ៖ អ្នកថ្មីគួរហាត់ ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយទុកយ៉ាងហោចណាស់ ២៤ ម៉ោងសម្រាប់សម្រាករវាងការហាត់ខ្លាំង។ មួយលើកអាចមានរយៈពេល ៣០–៤៥ នាទី រួមទាំងកម្តៅសាច់ដុំ និងលាតសន្ធឹង។ ប្រសិនបើមានការឈឺសាច់ដុំខ្លាំង ឬហត់ជាប់យូរ សូមបន្ថយពេល និងអាំងតង់ស៊ីតេ។
សំណួរ៖ តើគួរហាត់ជើងខ្លាំង ឬជើងខ្សោយមុន?
ចម្លើយ៖ គួរហាត់ទាំងពីរ ប៉ុន្តែអាចប្រើសមាមាត្រ ៦០ ភាគរយសម្រាប់ជើងខ្លាំង និង ៤០ ភាគរយសម្រាប់ជើងខ្សោយនៅដំណាក់កាលដំបូង។ ចាប់ផ្តើមពីការបញ្ជូនខ្លី ៣–៥ ម៉ែត្រ ដើម្បីរក្សាភាពជឿជាក់។ បន្ទាប់ពី ៤ សប្តាហ៍ អាចបង្កើនលំហាត់ជើងខ្សោយឱ្យស្មើជើងខ្លាំង។
សំណួរ៖ តើការហាត់ម្នាក់ឯងខុសពីការហាត់ជាមួយមិត្តយ៉ាងដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ការហាត់ម្នាក់ឯងល្អសម្រាប់ការធ្វើចលនាដដែលៗ និងការកែបច្ចេកទេស ខណៈការហាត់ជាមួយមិត្តល្អសម្រាប់ការសម្រេចចិត្តក្រោមសម្ពាធ។ ការហាត់ម្នាក់ឯងអាចប្រើជញ្ជាំង និងកោណសម្គាល់ទីតាំង។ ការហាត់ជាគូអាចបន្ថែមការទទួលបាល់ ការបើកចន្លោះ និងការបញ្ជូនក្នុងពេលកំណត់។
សំណួរ៖ តើត្រូវធ្វើអ្វី ប្រសិនបើការបញ្ជូនបាល់តែងតែខុសទិស?
ចម្លើយ៖ ពិនិត្យទីតាំងជើងគាំទ្រ កជើង និងការមើលគោលដៅមុនទាត់។ ដាក់ជើងគាំទ្រនៅក្បែរបាល់ បង្វិលម្រាមជើងទៅទិសគោលដៅ ហើយប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើងសម្រាប់ការបញ្ជូនខ្លី។ ហាត់ទៅគោលដៅទំហំធំចម្ងាយ ៣ ម៉ែត្រមុន បន្ទាប់មកបន្ថយទំហំ ឬបង្កើនចម្ងាយ។
សំណួរ៖ តើត្រូវការសម្ភារៈថ្លៃៗដើម្បីចាប់ផ្តើមទេ?
ចម្លើយ៖ មិនត្រូវការសម្ភារៈថ្លៃៗទេ; បាល់សមស្រប ស្បែកជើងមានការក្តាប់ល្អ សម្លៀកបំពាក់ស្រួល និងទឹកផឹក គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការចាប់ផ្តើម។ កោណអាចជំនួសដោយដបទឹកទទេដែលដាក់ឱ្យមានសុវត្ថិភាព។ ទោះយ៉ាងណា ស្បែកជើងត្រូវសមនឹងប្រភេទផ្ទៃទីលាន ដើម្បីកាត់បន្ថយហានិភ័យរអិល។
សំណួរ៖ តើការឈឺសាច់ដុំមានន័យថាហាត់បានល្អទេ?
ចម្លើយ៖ ការឈឺសាច់ដុំស្រាលក្រោយហាត់អាចជារឿងធម្មតា ប៉ុន្តែវាមិនមែនជាមាត្រដ្ឋានតែមួយនៃការហាត់បានល្អទេ។ ការឈឺមុតស្រួច ហើម ក្តៅខ្លាំង ឬមិនអាចដាក់ទម្ងន់បាន ត្រូវបញ្ឈប់ការហាត់ និងពិគ្រោះអ្នកជំនាញសុខភាព។ ការរីកចម្រើនគួរវាស់តាមការគ្រប់គ្រងបាល់ ភាពទៀងទាត់ និងសមត្ថភាពស្តារខ្លួនផងដែរ។
សំណួរ៖ តើអាចរៀនយុទ្ធសាស្ត្រពីបាល់ទាត់ពិភពលោក ២០២៦ បានដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ អាចរៀនដោយជ្រើសរើសមើលក្រុមមួយ ហើយកត់សម្គាល់ការបើកចន្លោះ ការផ្លាស់ប្តូរទីតាំង និងចម្ងាយរវាងខ្សែការពារ។ កុំមើលតែគ្រាប់បាល់ ឬកីឡាករល្បីៗ ដោយសារចលនាមិនមានបាល់ជួយពន្យល់ការវាយប្រហារច្រើន។ ទស្សនៈគ្រូបង្វឹកអាចជួយបន្ថែមការវិភាគ ប៉ុន្តែការហាត់ជាក់ស្តែងនៅតែជាវិធីសំខាន់បំផុតក្នុងការកែលម្អជំនាញ។